Για ποιο λόγο ο Ούγκο Τσάβες άλλαξε "το ρου" της Λατινικής Αμερικής;

 Για ποιο λόγο ο Ούγκο Τσάβες άλλαξε "το ρου" της Λατινικής Αμερικής;

 Για ποιο λόγο ο Ούγκο Τσάβες άλλαξε "το ρου" της Λατινικής Αμερικής; Η ανάλυση ξεκινάει με το ρεπορτάζ χωρίς  σύνορα - Βενεζουέλα,το πρώτο τηλεοπτικό πραξικόπημα, συνεχίζει με την Επιστολή του νομπελιστα Αργεντίνου Αδόλφο Πέρες Εσκιβέλ στον Ούγκο Τσάβες και τελειώνουμε με το άρθρο του Γιώργου Σμύρνη "Ούγκο Τσάβες: Ο Ρομπέν των πετρελαίων" 
Τα συμπεράσματα δικά σας . 

  

Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα - Βενεζουέλα,το πρώτο τηλεοπτικό πραξικόπημα

«Ευτυχώς είχαμε ένα ισχυρό όπλο», δήλωνε ο υποναύαρχος Έκτωρ Ραμίρεζ Πέρες, αρχηγός του πραξικοπήματος που κατάφερε να ανατρέψει για δύο ημέρες τον εκλεγμένο πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες. «Όπως είδατε, ο στρατός και οι εδικές δυνάμεις δε χρειάσθηκε να πυροβολήσουν ούτε μία φορά. Το μεγάλο μας όπλο ήταν τα μέσα ενημέρωσης».

Μια μοναδική στιγμή στα παγκόσμια τηλεοπτικά χρονικά ερευνά το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, που με αφορμή τα 10χρονα γενέθλια του παρουσιάζει ένα ειδικό αφιέρωμα στην τηλεόραση, τις ψεύτικες εικόνες και την προπαγάνδα.

Στις 11 Απριλίου του 2002 οι υποστηρικτές του προέδρου Τσάβες και η αντιπολίτευση οργανώνουν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Πάνω από 20 άτομα σκοτώνονται και εκατοντάδες τραυματίζονται: ανήκουν και στα δύο στρατόπεδα και έχουν πέσει θύματα της αστυνομίας και ακροβολιστών – μέρος ενός μυστικού σχεδίου για την ανατροπή του προέδρου της Βενεζουέλας.

Στο Καράκας επικρατεί χάος και οι Βενεζουελιάνοι ανοίγουν τις τηλεοράσεις τους για να μάθουν τι έχει συμβεί. Αλλά τα τέσσερα ιδιωτικά κανάλια που ανήκουν στην αντιπολίτευση, αποδίδουν την αιματοχυσία στους Τσαβίστας, μοντάροντας έντεχνα τα τηλεοπτικά πλάνα της ημέρας. Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας δε διαθέτει δική του φωνή, γιατί στην διάρκεια των ταραχών οι αντίπαλοι του έχουν καταλάβει την κρατική τηλεόραση που σταματάει να εκπέμπει. Η κοινή γνώμη στρέφεται εναντίον του Τσάβες και ο στρατός επεμβαίνει συλλαμβάνοντας τον πρόεδρο. Την επόμενη ημέρα, οι ίδιες κατασκευασμένες εικόνες χρησιμοποιούνται από τον Λευκό Οίκο που δίνει στη χούντα διεθνή αναγνώριση. Ο Τσάβες θα επιστρέψει στην εξουσία μόνο αφού οι υποστηρικτές του καταφέρουν να στήσουν ένα εναλλακτικό δίκτυο ενημέρωσης και να θέσουν ξανά σε λειτουργία το κρατικό κανάλι…

Στο ντοκιμαντέρ μιλούν μεταξύ των άλλων ο υποναύαρχος Κάρλος Μολίνα που πρωτοστάτησε στην προσπάθεια ανατροπής του Τσάβες, ο σκηνοθέτης Άνγκελ Παλάθιο που ανακάλυψε την αλήθεια ερευνώντας όλα τα τηλεοπτικά πλάνα εκείνης της ημέρας, καθώς και δημοσιογράφοι και ειδικοί στα μέσα ενημέρωσης. Τα γυρίσματα έγιναν στην Βενεζουέλα και τις ΗΠΑ.

Κατηγορία:

Ο επί 16 έτη πρόεδρος της Βενεζουέλας, ο πολύς Ούγκο Τσάβες, κέρδισε μία ακόμα 6ετή θητεία έναντι του αντιπάλου του Ενρίκε Καπρίλες. Στις εκλογές της 7 Οκτωβρίου θριάμβευσε με ποσοστό μεγαλύτερο του 54% για να εφαρμόσει το πρόγραμμά του, το οποίο αποκαλεί δημοκρατικό σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.
Σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση ο Τσάβες είχε να αντιμετωπίσει τις αντιφάσεις και τον κορεσμό της δεκαεξαετούς θητείας του, μια ενωμένη αντιπολίτευση στην Βενεζουέλα και έναν επίσης χαρισματικό και κατά πολύ νεότερο ηγέτη, που κατάφερε να συγκεντρώσει ένα ποσοστό 45%. Όλα αυτά δεν ήταν αρκετά να τον κρατήσουν μακριά από την εξουσία. Ίσως ο Τσάβες να είναι γεννημένος να κυβερνάει. Είναι σίγουρα πολιτικό ον.
Πολλοί σαρκάζουν τις πολύωρες συνομιλίες του με το λαό, μέσω των Media, που μας φαίνονται παράξενες για τα δικά μας μιντιακά ήθη. Όμως, όταν ένας άνθρωπος περνάει τόσες ώρες από το πρόγραμμά του, για να μιλάει με τον κόσμο μέσω τηλεφώνου- όποιο κι αν είναι το περιεχόμενο της επικοινωνίας αυτής- αντί να ξεκουράζεται σπίτι του, είναι δείγμα ότι διψάει για την επικοινωνία με το λαό και για την εξουσία.
 
Τον Τσάβες τον στηρίζουν οι τεράστιες μάζες φτωχών που υπάρχουν στην Βενεζουέλα. Το γεγονός ότι παραμένει στην εξουσία, είναι ίσως και δείγμα ότι η πολιτική του δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Το ότι υπάρχει ακόμα μια τεράστια μάζα εξαρτημένων σε αυτόν και την φιλολαϊκή πολιτική του είναι δείγμα ότι αυτή η πολιτική δεν δημιούργησε τις συνθήκες, για να ξεφύγουν αυτοί οι πληθυσμοί από την κακοδαιμονία τους.
 
Από την άλλη, αυτήν την κατάσταση δεν την δημιούργησε ο Τσάβες, αλλά την κληρονόμησε. Και ήταν αυτή η κατάσταση ανισότητας, που τον οδήγησε στην εξουσία και τον κρατάει σε αυτήν 16 χρόνια. Και για να τον ψηφίζουν επί τόσα χρόνια οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι της Βενεζουέλας, προφανώς θα έχουν δει διαφορά σε σχέση με το παρελθόν.
 
Αυτό που έκανε ο Τσάβες ήταν να εθνικοποιήσει πολλές επιχειρήσεις. Αυτή η πολιτική συνήθως είναι αδιέξοδη. Το έκανε κι ο Παπανδρέου το 81, για να σταματήσει την αποβιομηχάνιση της Ελλάδας και την επόμενη τετραετία, ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας ο Σημίτης ξεφορτώθηκε πολλές από αυτές, για να αντιμετωπισθούν τα ελλείμματα που δημιουργούσαν.
 
Στην Βενεζουέλα όμως τα πράγματα δεν είναι ίδια. Η κυριότερη διαφορά είναι πως η χώρα της Λατινικής Αμερικής έχει τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου. Ο πλούτος αυτός δίνει τη δυνατότητα στον Τσάβες να χρηματοδοτεί την φιλολαϊκή πολιτική του. Δεν έχει δημιουργήσει μια μοντέρνα και ανταγωνιστική οικονομία, αλλά έχει το περιθώριο, χάρη στα πολύ μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου να χτίζει ολόκληρες πόλεις με κατοικίες για τους φτωχούς, πολύ καλύτερες από τις τρώγλες, στις οποίες ζουν σήμερα, ενώ μοιράζει τρόφιμα και έχει σχηματίσει με τους γιατρούς από την Κούβα πολλά μικρά ιατρεία στις περιοχές των φτωχών, που δεν έχουν δυνατότητες να πάνε στο Νοσοκομείο.
 
Ο Τσάβες σίγουρα δεν έχει καταφέρει κάποιο οικονομικό θαύμα, ούτε έχει καταπολεμήσει την φτώχεια στην χώρα του. Ωστόσο, έχουμε δει σε άλλες χώρες πώς ο τεράστιος πλούτος που παράγεται από την εκμετάλλευση του πετρελαίου καταλήγει στο να δημιουργεί τρομακτικές ανισότητες και πανίσχυρες και πάμπλουτες ολιγαρχίες ή και μοναρχίες (στην περίπτωση της Λιβύης του Καντάφι).
 
Το δημοκρατικό πολίτευμα της Βενεζουέλας και η αδιαφορία, μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, των ΗΠΑ* για το αν κυριαρχούν σοσιαλιστές ή αριστεροί στη Λατινική Αμερική, δίνει τη δυνατότητα της χρήσης του πετρελαϊκού πλούτου της χώρας προς όφελος των πολλών. Ίσως να μην είναι αρκετό, για μια τόσο πλούσια χώρα, αλλά για πολλούς είναι καλύτερο από αυτό που είχαν συνηθίσει τα προ Τσάβες χρόνια. Αυτό αποτυπώνεται και στις τελευταίες εκλογές. 

*(ΣΣ Ιστολογίου Μόνο ένα σχόλιο δεν το λές "αδιαφορία" μάλλον δεν μπορούν να κάνουν τίποτα τη δεδομένη στιγμή)

Σχόλια