Η εκεχειρία του Ισραήλ με την Παλαιστινιακή Αντίσταση το φθινόπωρο του 2012 και η σχέση της με το πόλεμο του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ στο Λίβανο το καλοκαιρι του 2006

Η εκεχειρία του Ισραήλ με την Παλαιστινιακή Αντίσταση  το φθινόπωρο του  2012 και η σχέση της  με το πόλεμο του Ισραήλ  και της Χεζμπολάχ στο Λίβανο το καλοκαιρι του 2006.
Ανάλυση του συντάκτη του μπλογκ, επίσης περιγραφές από άλλα μπλογκ των πολέμων Λίβανος έτος 2006  και Παλαιστίνη έτος 2012.


Λαοί που δεν αντιστέκονται εξαφανίζονται....
Για αυτούς που μελετούν τη  Μέση Ανατολή γνωρίζουν οτι η εκεχειρία του Ισραηλ με την Παλαιστινιακή Αντίσταση αποτελλεί μεγάλη νίκη, η οποία είναι απόρροια του πολέμου που πραγματοποίησε η Χεζμπολάχ το 2006 αναλυτικά:
  Ιστορικά, το Ισραήλ μας συνήθιζε με πολέμους, που τελείωναν το συντομότερο δυνατόν. Υπάρχουν τρεις λόγοι γι’ αυτό. Πρώτα, το Ισραήλ συνήθως αποφεύγει και φοβάται τους πολέμους φθοράς. Η ταχεία καταστροφή των δυνάμεων του εχθρού πάντοτε υπήρξε η αρχή του. Δεύτερον, μεγάλης μορφής επιστράτευση και κινητοποίηση είναι φοβερά δαπανηρή για την οικονομία του Ισραήλ. Οι πόλεμοι πρέπει να περατώνονται πάντοτε σύντομα, έτσι που οι δαπάνες της επιστράτευσης να είναι χαμηλές. Τρίτον, το Ισραήλ εξαρτάται από τις Ηνωμένες Πολιτείες .Ως εκ τούτου, το Ισραήλ τυπικά πρέπει να περατώσει ένα πόλεμο, με επιχειρήσεις χρήσης συμβατικών όπλων, το ταχύτερο δυνατόν. Σε προηγούμενους πολέμους το μοντέλο του Ισραήλ ήταν πάντοτε ο αιφνιδιασμός του πολέμου-όπου δεν ήταν δυνατόν όπως το 1973-ταχεία κατάληψη της πρωτοβουλίας, με επακόλουθο τον γρήγορο τερματισμό του. Αλλά, σε αυτό το σημείο, το Ισραήλ πολεμά έναν πολύ διαφορετικό πόλεμο. Ουσιαστικά ασκεί έναν παρατεταμένο πόλεμο, και με αεροπορικές επιδρομές χωρίς, όμως, σημαντική εμπλοκή των χερσαίων δυνάμεων επί του εδάφους.
Ιστορικά, οι αεροπορικές επιδρομές δεν έχουν καταδεχθεί ικανές να επιφέρουν την νίκη, χωρίς  χερσαία στρατιωτική επιχείρηση. Στους συγκεκριμένους πολέμους , το Ισραήλ δεν έχει πετύχει κανέναν από τους δυο αντικειμενικούς του στόχους.
 Πρώτον, δεν μπόρεσαν να  σταματήσουν τις ρουκέτες, που εξαπόλυσε η Χεζμπολάχ το 2006 και η Παλαιστινιακή Αντίσταση το 2012. (Το Ισραήλ φαίνεται να έχει το ίδιο  πρόβλημα σ΄ αυτό με τις Ηνωμένες Πολιτείες. που είχαν το 1991, με τους φημισμένους πυραύλους SCUD HUNΤ στο Ιράκ).
 Δεύτερον, οι αεροπορικές επιδρομές, , δεν κατάφεραν να σπάσουν  την αντίσταση  τη Χεζμπολάχ και της Παλαιστινιακής Αντίστασης . 
Οι μάχες στο έδαφος θα είχαν μεγάλες απώλειες από τη μερια των Ισραηλινών , οι μαχητές της Χεζμπολάχ και της Παλαιστινιακής Αντίστασης χρησιμοποιησαν καταφύγια όπου ο οπλισμός και τα πολεμοφόδια είχαν αποθηκευτεί από πριν, έτσι δε μπορούσε το Ισραήλ να χρησιμοποιήσει μια πάγια τακτική του να βομβαρδίζει τις εφοδιοπομπές.
Οδηγήθηκε λοιπόν και τις δυο φορές σε εκεχειρείες που για αυτούς που γνωρίζουν ισοδυναμεί με ήττα, δεν πέτυχε και στις δύο περιπτώσεις τους αντικειμενικούς σκοπούς του, αναγκάσθηκε να έρθει σε διαπραγματεύσεις έστω και μέσω τρίτων, το γόητρο του αήττητου και αποτελεσματικού στρατού υπέστει καίριο πλήγμα. 

                                                                                        (Συντάκτης)
 
 
ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟΥ ΙΣΡΑΗΛ – ΜΑΧΗΤΩΝ HEZBOLLAH
 πηγη http://www.elesme.gr/elesmegr/periodika/t59/t59_10.html
 
12 Ιουλίου 2006
       Οι μαχητές της οργάνωσης Hezbollah του Λιβάνου σε επιδρομή τους εντός του Ισραηλινού εδάφους σκοτώνουν τρεις ισραηλινούς στρατιώτες και  αιχμαλωτίζουν δύο,  τους οποίους η Hezbollah ανακοινώνει ότι θα απελευθερώσει εάν το Ισραήλ ελευθερώσει τους παλαιστίνιους που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές.
       Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ehud Olmert χαρακτηρίζει την επίθεση ως "πράξη πολέμου" από το Λίβανο και δηλώνει ότι θα κάνει τα πάντα ώστε ο Λίβανος "να πληρώσει βαρύ τίμημα",  σηματοδοτώντας ουσιαστικά την έναρξη του πολέμου.
         Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ του Ισραήλ Αντιστράτηγος, Dan Halutz δήλώνει: "Εάν οι στρατιώτες δεν αφεθούν ελεύθεροι, θα γυρίσουμε 20 έτη πίσω το ρολόι του Λιβάνου", προοιωνίζοντας τις προθέσεις των Ισραηλινών και τι είχε σχεδιασθεί να επακολουθήσει.
       Αργότερα, το Ισραήλ πραγματοποιεί μικρή διασυνοριακή επιδρομή στην περιοχή όπου απήχθηκαν οι δύο στρατιώτες με αποτέλεσμα την καταστροφή ενός άρματος μάχης και το θάνατο 5 στρατιωτών του από τους μαχητές της Hezbollah.
       Η Κυβέρνηση του Λιβάνου δείχνει ότι δεν ήταν ενήμερη για τα σχέδια της Hezbollah.
13 Ιουλίου 2006
       Ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν το διάδρομο του  διεθνούς αερολιμένα της Βηρυτού, ο οποίος κλείνει και οι πτήσεις εκτρέπονται προς τα αεροδρόμια των γειτονικών χωρών.
       Το Ισραήλ αναγγέλλει τον θαλάσσιο και αεροπορικό αποκλεισμό του Λιβάνου, και ανακοινώνει ότι δεν θα επιτρέψει στη Hezbollah να επιστρέψει στις θέσεις της κατά μήκος των συνόρων.
       Ισραηλινή αεροπορική επιδρομή εναντίον υποτιθεμένων στόχων της Hezbollah στο Ν. Λίβανο, έχουν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 35 αμάχων Λιβανέζων πολιτών.
       Η Hezbollah πλήττει με αριθμό πυραύλων πόλεις του Β. Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της Nahariya και Safed με αποτέλεσμα το θάνατο δύο αμάχων πολιτών.
14 Ιουλίου 2006
Ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη επεκτείνουν τις επιδρομές τους βομβαρδίζοντας στόχους σε ολόκληρο το Λίβανο καταστρέφοντας γέφυρες, δρόμους και σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.
       Πραγματοποιούνται αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Στρατηγείου της Hezbollah και των εγκαταστάσεων ραδιοφώνου του τηλεοπτικού δικτύου της, Al – Manar στη Βηρυτό. 
     Η Hezbollah καταφέρνει να πλήξει με πύραυλο ιρανικής κατασκευής ισραηλινό πολεμικό πλοίο στα ανοικτά της Βηρυτού με αποτέλεσμα τον θάνατο τεσσάρων ναυτών και την πρόκληση σοβαρών ζημιών στο σκάφος.
     Ο Π/Θ του Ισραήλ, Ehud Olmert δηλώνει ότι οι επιχειρήσεις των ισραηλινών ΕΔ θα σταματήσουν μόνο όταν σταματήσουν οι επιθέσεις της Hezbollah με ρουκέτες εναντίον του Β. Ισραήλ, απελευθερωθούν οι δύο απαχθέντες στρατιώτες και ο Λίβανος εφαρμόσει πλήρως το 1559 ψήφισμα του ΣΑ των ΗΕ, το οποίο εκτός των άλλων απαιτεί και τον πλήρη αφοπλισμό της Hezbollah.
15 Ιουλίου 2006  
 
Ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη καταστρέφουν το Στρατηγείο της Hezbollah στα νότια προάστια της  Βηρυτού, σε μία
 προσπάθεια να εξοντώσουν το ηγέτη της Οργάνωσης Σείχη Hasan Nasrallah, και βομβαρδίζουν τα  λιμάνια και άλλες
 περιοχές  σε ολόκληρο το Λίβανο με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 35 αμάχων.

 Δεκαοχτώ επιπλέον άμαχοι χάνουν την ζωή τους από ισραηλινό πύραυλο που πλήττει το φορτηγό τους κοντά στην
 πόλη Sidon.
 Ο ηγέτης της Hezbollah απειλεί για "ανοικτό πόλεμο" ενάντια στο Ισραήλ, ενώ πύραυλοι της οργάνωσής του
 χτυπούν την Τιβεριάδα της Γαλιλαίας στο μεγαλύτερο μέχρι τώρα βάθος εντός του Ισραήλ.
   
 Οι ξένες κυβερνήσεις αρχίζουν την σχεδίαση για εκκένωση των υπηκόων τους από το Λίβανο.

16 Ιουλίου 2006
Πύραυλοι της Hezbollah πλήττουν τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ισραήλ, την Haifa με αποτέλεσμα τον θάνατο 8    
και  τον τραυματισμό περισσοτέρων των 20 πολιτών.
Ο ισραηλινός Πρωθυπουργός, δηλώνει η επίθεση εναντίον της Haifa θα έχει "σκληρές και μεγάλης έκτασης
συνέπειες" για το Λίβανο. 
Ο ηγέτης της Hezbollah, δηλώνει ότι η μάχη ενάντια στο Ισραήλ είναι "ακριβώς στην αρχή", καθώς οι  περισσότεροι
από κάθε άλλη φορά πύραυλοι πλήττουν πόλεις του Β. Ισραήλ και τραυματίζουν αρκετούς πολίτες.
Οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές σε διάφορα σημεία του Λιβάνου έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον
23 επιπλέον ανθρώπων.
Το Ιράν προειδοποιεί το Ισραήλ ότι εάν προβεί σε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της Συρίας θα υποστεί  "αφάνταστες απώλειες".

17 Ιουλίου 2006
       Οι ισραηλινές αεροπορικέ επιδρομές εναντίον του Λιβάνου συνεχίζονται με αποτέλεσμα τον θάνατο 45 αμάχων.
       Η Hezbollah εκτοξεύει περισσότερους πυραύλους εναντίον του Ισραήλ οι οποίοι τραυματίζουν τουλάχιστον 10 πολίτες στη Haifa και Safed.
       O Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Kofi Annan κάνει έκκληση για την οργάνωση και αποστολή μιας διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης για να χωρίσει τους εμπολέμους.
        Ο ύπατος αρμοστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Chavier Solana πραγματοποιεί επίσκεψη στη Βηρυτό όπου έχει συνομιλίες με τον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό της χώρας, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κρίσης με διπλωματικά μέσα.
       Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας επισκέπτεται το Λίβανο και σε συνάντηση του με τον πρωθυπουργό της χώρας, Fouad Siniora ζητά την άμεση κατάπαυση του πυρός, σε μια προσπάθεια εξεύρεσης διεξόδου από την κρίση,.
       Ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις εκτελούν μικρής κλίμακας χερσαίες επιχειρήσεις για να επιτεθούν και να καταστρέψουν τις θέσεις της Hezbollah κατά μήκος των συνόρων.
18 Ιουλίου 2006
       Το Ισραήλ συνεχίζει τις σφοδρές αεροπορικές του επιδρομές σε ολόκληρο το Λίβανο κατά τις οποίες σκοτώνονται 11 Λιβανέζοι στρατιώτες εντός του στρατοπέδου των στα ανατολικά της Βηρυτού.
       Οι πύραυλοι της Hezbollah πλήττουν και πάλι τη Haifa και τραυματίζουν αρκετούς Ισραηλινούς πολίτες. 
       Η Σαουδική Αραβία δηλώνει ότι θα υποστηρίξει την ανάπτυξη διεθνούς στρατιωτικής δύναμης για την  σταθεροποίηση του Λιβάνου.
       Περισσότεροι από 200 Λιβανέζοι έχουν σκοτωθεί μέχρι τώρα από τις ισραηλινές επιθέσεις.
 
19 Ιουλίου 2006

       Το Ισραήλ βομβαρδίζει με 23 τόνους βόμβες τα νότια προάστια της Βηρυτού σε μία προσπάθεια να σκοτωθεί ο Hassan Nasrallah.
         Περισσότεροι από 70 άμαχοι πολίτες σκοτώνονται καθώς το Ισραήλ συνεχίζει με αμείωτη ένταση τους βομβαρδισμούς εναντίον της υποδομής του Λιβάνου και εναντίον θέσεων της Hezbollah.
       Ισραηλινές ειδικές δυνάμεις εκτελούν περιορισμένης κλίμακας καταδρομικές ενέργειες σε διάφορα σημεία κατά μήκος των συνόρων, έρχονται σε σύγκρουση με μαχητές της Hezbollah  και ανακαλύπτουν διάφορα υπόγεια συγκροτήματα της αμυντικής οργάνωσης της τοποθεσίας. Κατά τις συγκρούσεις σκοτώνονται δύο ισραηλινοί στρατιώτες. 

       Η Hezbollah εκτοξεύει και πάλι περισσότερους από 100 πυραύλους εναντίον του Ισραήλ και ένας  Ισραηλίτης σκοτώνεται στη πόλη Nahariya. Ένα ισραηλινό F-16 συντρίβεται κατά την απογείωσή του στο νότιο Ισραήλ.
       Οι ξένες κυβερνήσεις αρχίζουν την εκκένωση των αμάχων υπηκόων των από το Λίβανο, το ελληνικό Α/Γ Ικαρία εισέρχεται πρώτο στο Λιμάνι της Βηρυτού, ενώ ελληνικά εμπορικά πλοία συμμετέχουν στην εκκένωση μισθωμένα από άλλες χώρες.

  

20 Ιουλίου 2006
Μονάδες του Ισραηλινού Στρατού εισβάλουν στο Ν. Λίβανο και επιτίθενται  εναντίον θέσεων της Hezbollah κοντά στα σύνορα και 4 ισραηλινοί στρατιώτες σκοτώνονται.
Οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές εναντίον πόλεων του Ν. Λιβάνου και της πόλης Baalbek στην κοιλάδα Bekaa, ως αποτέλεσμα το θάνατο 45 αμάχων Λιβανέζων πολιτών.
Ένας ισραηλινός πιλότος σκοτώνεται κατά την σύγκρουση δύο ελικοπτέρων.
Η Hezbollah βάλλει πάνω από 120 πυραύλους εναντίον του Ισραήλ οι οποίοι σκοτώνουν 2 παιδιά αράβων στην ισραηλινό-αραβική πόλη Nazareth.

21 Ιουλίου 2006
                                                                                                              
Το Ισραήλ καλεί σε επιστράτευση αρκετά τάγματα εφέδρων και ρίχνει φυλλάδια στα χωριά του Ν. Λιβάνου καλώντας τους πολίτες να εγκαταλείψουν την περιοχή.
Περισσότεροι από 100.000 πολίτες έχουν εγκαταλείψει ήδη τα σπίτια τους στο νότιο Λίβανο με προορισμό το Β.Λίβανο, την Συρία και άλλες χώρες του εξωτερικού.
                                                                            
Ο Ταξίαρχος Alon Friedman, που είναι υπεύθυνος για τις ισραηλινές επιχειρήσεις δηλώνει ότι, "είναι δυνατόν στις ερχόμενες ημέρες οι χερσαίες μας να επεκταθούν".
                                                                             
Η Hezbollah εκτοξεύει 40 μόνο πυραύλους που αποτελούν τον μικρότερο αριθμό που εκτοξεύθηκαν σε μία ημέρα από την αρχή του πολέμου.
Η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία συνεχίζει να πλήττει τους στόχους σε ολόκληρο το Λίβανο. Περισσότεροι από 300 Λιβανέζοι πολίτες έχουν σκοτωθεί μέχρι τώρα από τις αεροπορικές επιδρομές.
 
22 Ιουλίου 2006

Ισραηλινά στρατεύματα εισέρχονται στο χωριό Maroun Al- Ras, περί τα δύο χιλιόμετρα εντός του Λιβάνου, το οποίο και ελέγχουν. Ο ισραηλινός στρατός δηλώνει ότι τέτοιου είδους επιχειρήσεις θα είναι περιορισμένης κλίμακας παρά την πρόσκληση χιλιάδων εφέδρων.
Η ισραηλινή ΠΑ συνεχίζει τις επιδρομές της εναντίον στόχων επικοινωνιών στο εσωτερικό του Λιβάνου, συμπεριλαμβανομένου ενός σταθμού αναμετάδοσης που χρησιμοποιείται από διάφορους  τηλεοπτικούς σταθμούς.
Η Hezbollah εκτοξεύει τουλάχιστον 50 πυραύλους που πλήττουν διάφορες πόλεις και χωριά στο Β. Ισραήλ.
Σύμφωνα με άρθρο των New York Times οι ΗΠΑ προετοιμάζουν κατεπειγόντως την αποστολή  "precision-guided" βομβών προς το Ισραήλ.
Η ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Condoleezza Rice περιγράφει τη δύσκολη θέση του Λιβάνου ως τμήμα των "πόνων γέννησης μιας νέας Μέσης Ανατολήs" και δηλώνει ότι το Ισραήλ πρέπει να αγνοήσει τις εκκλήσεις για μια εκεχειρία, εάν δεν τελειώσει το έργο του για πλήρη καταστροφή της Hezbollah!!!
 
23 Ιουλίου 2006
       Κατά τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές σκοτώνονται τουλάχιστον 12 πολίτες κοντά στην πόλη Tyre.
       Ο ισραηλινός στρατός ανακοινώνει τον έλεγχο του συνοριακού χωριού Maroun Al- Ras και την σύλληψη δύο μελών της Hezbollah.
       Ρουκέτες της Hezbollah πλήττουν την Haifa, σκοτώνουν δύο πολίτες και τραυματίζουν αρκετούς άλλους.
       Ο ΥΠΑΜ του Ισραήλ Amir Peretz δηλώνει ότι μέχρι σήμερα περισσότεροι από 2.200 πύραυλοι έχουν χτυπήσει το Ισραήλ.
      Ο επικεφαλής για την ανθρωπιστική βοήθεια του ΟΗΕ, Jan Egeland περιγράφει τον ισραηλινό βομβαρδισμό κατοικημένων περιοχών ως "παραβίαση του ανθρωπιστικού νόμου, Humanitarian Law", κατά την περιοδεία του στις βομβαρδισμένες περιοχές της νότιας Βηρυτού.
24 Ιουλίου 2006
       Η ΥΠΕΞ των ΗΠΑ επισκέπτεται την Βηρυτό, απ΄ όπου κατηγορεί την Hezbollah για τον πόλεμο και δηλώνει ότι μια εκεχειρία θα ήταν δυνατή μόνο εάν απελευθερωθούν οι δύο ισραηλινοί στρατιώτες.
       Ο επικεφαλής για την ανθρωπιστική βοήθεια του ΟΗΕ, Jan Egeland κατηγορεί Hezbollah για ανάμιξη των μαχητών της με τους άμαχους πολίτες.
       Τα ισραηλινά στρατεύματα ανακοινώνουν ότι κατά τις συγκρούσεις τους με μαχητές της Hezbollah  συλλαμβάνουν δύο από αυτούς.
 
25 Ιουλίου 2006
         Τέσσερις άνδρες (Αυστριακός, Καναδός, Φιλανδός, Κινέζος) της UNIFIL (United Nations Interim Force in Lebanon) σκοτώνονται από τα πυρά ισραηλινής αεροπορικής επιδρομής η οποία πλήττει το φυλάκιό τους στο νότιο Λίβανο.
 Το Ισραήλ ανακοινώνει ότι σχεδιάζει τη δημιουργία "ζώνης ασφάλειας" στο νότιο Λίβανο έως ότου μια διεθνής ειρηνευτική δύναμη αναλάβει τον έλεγχο της περιοχής.
       Τα ισραηλινά στρατεύματα εισέρχονται στην πόλη Bint Jbeil η οποία αποτελεί το πιο ισχυρό προπύργιο της Hezbollah στην περιοχή των συνόρων. 
       Υψηλόβαθμο στέλεχος της Hezbollah, δηλώνει για πρώτη φορά, ότι δεν ανέμενε το Ισραήλ να αντιδράσει τόσο έντονα στην σύλληψη των δύο ισραηλινών στρατιωτών από τους μαχητές της οργάνωσης.
       Η Οργάνωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων κατηγορεί το Ισραήλ για τη χρησιμοποίηση βλημάτων διασποράς εναντίον χωριών του Ν. Λιβάνου.

 
26 Ιουλίου 2006
       Το Ισραήλ κατηγορείται, ότι αδιαφόρησε  στις έντονες προειδοποιήσεις  για βομβαρδισμό κοντά στις θέσεις των ΗΕ, προτού οι βόμβες του  σκοτώσουν τους τέσσερις κυανόκρανους.
Η σύνοδος κορυφής των 15 εθνών στη Ρώμη απέτυχε να συμφωνήσει για την απαίτηση επιβολής μιας άμεσης εκεχειρίας στο Λίβανο.
       Οι συγκρούσεις μεταξύ των ισραηλινών δυνάμεων και των μαχητών της Hezbollah για τον έλεγχο της πόλης Bint Jbeil στο νότιο Λίβανο, συνεχίζονται με αμείωτη ένταση.
       Τρία μεταγωγικά αεροσκάφη της Βασιλικής αεροπορίας της Ιορδανίας προσγειώνονται στο αεροδρόμιο της Βηρυτού, για πρώτη φορά μετά τον βομβαρδισμό του, μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια και εκκενώνοντας μεγάλο αριθμό αμάχων τραυματιών προς την πρωτεύουσα της Ιορδανίας. 
27 Ιουλίου 2006
          Το Ισραήλ διακηρύσσει ότι "έχει εξουσιοδοτηθεί" για να συνεχίσει τις επιθέσεις του εναντίον του Λιβάνου μετά την αποτυχία της διεθνούς συνόδου κορυφής στη Ρώμη για την επίτευξη συμφωνίας για την επιβολή εκεχειρίας.
Η ισραηλινή κυβέρνηση συμφώνησε να συνεχίσει τις αεροπορικές επιδρομές διατηρώντας παράλληλα περιορισμένης κλίμακας χερσαίες επιχειρήσεις εναντίον του Λιβάνου.      
Ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη πλήττουν στόχους της Hezbollah στο νότιο Λίβανο, σκοτώνοντας  τουλάχιστον 7 ανθρώπους.
Τουλάχιστον 40 ρουκέτες της Hezbollah χτυπούν διάφορες πόλεις στο βόρειο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της Kiryat Shimona.
 
28 Ιουλίου 2006
       Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, George Bush και ο βρετανικός πρωθυπουργός, Tony Blair συμφωνούν στην αποστολή μιας διεθνούς πολυεθνικής δύναμης
των ΗΕ για υποστήριξη της  Κυβέρνησης του Λιβάνου.
Η ισραηλινή κυβέρνηση ανακοινώνει την πρόθεση της να καλέσει πάνω από 30.000 εφέδρους για να υποστηρίξει την επίθεσή της στο Λίβανο αλλά δηλώνει ότι δεν θα επεκτείνει, προς το παρόν, τις  στρατιωτικές επιχειρήσεις.
       Ο Πρόεδρος του  Κοινοβουλίου του Λιβάνου, Nabih Berri δηλώνει ότι η σιίτικη οργάνωση του, Amal και η  Hezbollah θα μπορούσαν να ενώσουν τις δυνάμεις των  ενάντια στην ισραηλινή επιθετικότητα.
 
29 Ιουλίου 2006
       Ο Πρωθυπουργός του Λιβάνου επισημαίνει πως εάν το Ισραήλ θέλει τα ασφαλή σύνορα θα πρέπει να αποσυρθεί από την περιοχή των Shebaa Farms την οποία έχει αποσπάσει από τη χώρα του το1967.
       Ο ηγέτης της Hezbollah απειλεί να χτυπήσει το Ισραήλ με περισσότερους πυραύλους και δηλώνει ότι οι επισκέψεις της ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στην περιοχή στοχεύουν στην επιβολή όρων και καταστάσεων που εξυπηρετούν το Ισραήλ.
30 Ιουλίου 2006
       Ισραηλινή αεροπορική επιδρομή εναντίον του χωριού Qana στο Ν. Λίβανο έχει ως αποτέλεσμα το μεγαλύτερο αποτρόπαιο έγκλημα του πολέμου καθώς σκοτώνονται περισσότεροι από 65 άμαχοι, οι περισσότεροι από τους οποίους παιδιά που κοιμόταν.
Μετά την αιματηρή επίθεση στην Qana, χιλιάδες διαδηλωτές εισβάλουν στο κτίριο των ΗΕ στη Βηρυτό προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές ενώ τα Ηνωμένα Έθνη και αρκετοί δυτικοί και άραβες ηγέτες, καταδικάζουν την άνανδρη αεροπορική επιδρομή και η λιβανική κυβέρνηση ακυρώνει την προγραμματισμένη επίσκεψη της αμερικανίδας ΥΠΕΞ στη Βηρυτό.
       Παρά τις παραπάνω δυσμενείς εξελίξεις, αμερικανικά αεροσκάφη μεταφέρουν σύγχρονες διατρητικές βόμβες στο Ισραήλ στα πλαίσια της πλήρους και απροκάλυπτης υποστήριξης των ΗΠΑ προς την ισραηλινή κυβέρνηση.
      Ο ΥΠΕΞ του Ιράν, Manouchehr Mottaki και ο ΥΠΕΞ της Γαλλίας, Philippe Douste-Blazy συναντούνται στη Βηρυτό με τον Λιβανέζο ομόλογο τους, αλλά και μεταξύ τους και ζητούν την άμεση κατάπαυση του πυρός.
 
31 Ιουλίου 2006
       Το Ισραήλ αναστέλλει τις αεροπορικές του επιδρομές στο Ν. Λίβανο για 48 ώρες μετά από τις συναντήσεις του Πρωθυπουργού του και της ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, η οποία εκτός των άλλων δηλώνει ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί μια συμφωνία για εκεχειρία εντός της εβδομάδος.
       Αντιθέτως όμως το συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ δίνει στον στρατό το πράσινο φως για να διευρύνει τις χερσαίες επιχειρήσεις του εναντίον των μαχητών της Hezbollah στο Ν. Λίβανο.
 
1 Αυγούστου 2006
       Οι ισραηλινές δυνάμεις κινούνται εντός του Ν. Λιβάνου όπου αντιμετωπίζουν ισχυρή αντίσταση από τους μαχητές της Hezbollah και ανακοινώνουν τον θάνατο 3 στρατιωτών τους κατά τις συγκρούσεις.
       Η Hezbollah πλήττει με  μεγάλο αριθμό ρουκετών την περιοχή Matzuva στο βόρειο Ισραήλ, το οποίο ανακοινώνει ότι 5 στρατιώτες του έχουν πληγωθεί λόγω της πυρκαγιάς που προκλήθηκε.
       Ο  Πρωθυπουργός του Ισραήλ για πρώτη φορά δηλώνει ότι είναι πιθανό να φανεί στον ορίζοντα η επίτευξη μιας εκεχειρίας.
       Οι ΥΠΕΞ της ΕΕ απαιτούν τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών ενάντια στην επιμονή της Μεγάλης Βρετανίας, των ΗΠΑ και των συμμάχων των για συνέχισή των.
       Ο υπουργός δικαιοσύνης του Ισραήλ δηλώνει ότι περίπου 300 από τους  κατ' εκτίμηση 2.000 μαχητές της Hezbollah έχουν σκοτωθεί μέχρι τώρα, ενώ ο Υπουργός Τουρισμού ανεβάζει τον αριθμό στους 400. Η  Hezbollah αρνείται ότι έχουν σκοτωθεί τόσοι πολλοί μαχητές της.
 
2 Αυγούστου 2006
       Η Hezbollah βάλλει περισσότερους από 230 πυραύλους εναντίον του Ισραήλ, μερικοί εκ των οποίων φθάνουν σε περιοχές περί τα 70 χλμ από τα σύνορα. Ο παραπάνω αριθμός αποτελεί ρεκόρ πυραύλων που εκτοξεύθηκαν σε μία ημέρα από την έναρξη των επιχειρήσεων μέχρι τώρα.
       Ισραηλινοί καταδρομείς μεταφερόμενοι με ελικόπτερα επιτίθενται εναντίον ενός  νοσοκομείου της Hezbollah στο Baalbek και συλλαμβάνουν 5 μέλη της οργάνωσης.
       Αρκετές χιλιάδες ισραηλινά στρατεύματα έχουν προωθηθεί πλέον στην περιοχή του Ν. Λιβάνου.
 
3 Αυγούστου 2006
       Η κυβέρνηση του Ισραήλ προετοιμάζεται σύμφωνα με πληροφορίες να καταλάβει το τμήμα του Ν. Λιβάνου από τα σύνορα μέχρι και τον ποταμό Litani.
       Ο ηγέτης της Hezbollah προειδοποιεί ότι οι μαχητές του θα πλήξουν το  Tel Aviv  σε περίπτωση βομβαρδισμού του κέντρου της Βηρυτού.
       Τέσσερις ισραηλινοί στρατιώτες σκοτώνονται στις σφοδρές συγκρούσεις με τους μαχητές της Hezbollah στο νότιο Λίβανο.
       Τουλάχιστον 8 ισραηλινοί πολίτες σκοτώνονται κατά τις επιθέσεις με πυραύλους της Hezbollah εναντίον πόλεων και χωριών του Β. Ισραήλ.
 
4 Αυγούστου 2006
       Ισραηλινή αεροπορική επιδρομή πλήττει αγρόκτημα κοντά στα συριακά σύνορα στην κοιλάδα Bekaa, με αποτέλεσμα το θάνατο 33 αγροτών και τον τραυματισμό 20.
       Η Hezbollah εκτοξεύει περισσότερους από 100 πυραύλους στο Β. Ισραήλ και σκοτώνει 3 και τραυματίζει αρκετούς ανθρώπους. Τουλάχιστον δύο πύραυλοι κτυπούν την πόλη Hadera, περίπου 80km στο εσωτερικό του Ισραήλ, γεγονός το οποίο αποτελεί την βαθύτερη επίθεση πυραύλων μέχρι τώρα.
       ΗΠΑ και Γαλλία βρίσκονται πολύ κοντά στις διαπραγματεύσεις τους για την υιοθέτηση ενός σχεδίου ψηφίσματος το οποίο θα υποβληθεί στο ΣΑ των Η.Ε για ψήφιση και θα απαιτεί τον τερματισμό της ένοπλης σύρραξης στην περιοχή.
       Κατά τον  βομβαρδισμό ενός σπιτιού στο μεθοριακό χωριό Taibeh στο Ν. Λίβανο σκοτώνονται 7 άμαχοι και 10 τραυματίζονται.
       Ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη καταστρέφουν τέσσερις γέφυρες οι οποίες συνδέουν τη Βηρυτό με το Βορρά και δυσκολεύονται ακόμη περισσότερο οι προσπάθειες παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας.
       Οι μαχητές της Hezbollah σκοτώνουν τρεις ισραηλινούς στρατιώτες κοντά στο χωριό Markaba. 
5 Αυγούστου 2006
       Ο Λίβανος απορρίπτει το σχέδιο ψηφίσματος των Η,Ε που προτάθηκε από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, το οποίο καλεί για "πλήρη κατάπαυση των εχθροπραξιών" μεταξύ του Ισραήλ και των μαχητών της Hezbollah, με την αιτιολογία ότι δεν λήφθηκαν επαρκώς υπόψη οι λιβανικές θέσεις.
       Ισραηλινοί αξιωματούχοι για πρώτη φορά δηλώνουν ότι ο χρόνος για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εξαντλείται μετά από την ολοκλήρωση του σχεδίου ψηφίσματος του ΣΑ των Η.Ε.
       Πύραυλοι της Hezbollah σκοτώνουν 3 ανθρώπους στο βόρειο Ισραήλ και τραυματίζουν άλλους 5.
       Το Ισραήλ προειδοποιεί τους κατοίκους της Sidon να εκκενώσουν την πόλη λόγω των επικειμένων βομβαρδισμών.
       Ισραηλινές ειδικές δυνάμεις μεταφερόμενες με ελικόπτερα πραγματοποιούν νυχτερινή καταδρομική ενέργεια εναντίον μαχητών της Hezbollah κοντά στην πόλη Tyre.
       Χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία με βασικό αίτημα την επιβολή εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή.
 
6 Αυγούστου 2006
       Συνεχίζονται με αμείωτη ένταση οι χερσαίες επιχειρήσεις και οι αεροπορικές επιδρομές των ισραηλινών οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο 13 αμάχων.
       Τουλάχιστον 15 άνθρωποι σκοτώνονται από τις ρουκέτες της Hezbollah και το Ισραήλ δηλώνει ότι θα συνεχίσει τις επιθέσεις του εναντίον της, έως ότου φθάσει μια διεθνής ειρηνευτική δύναμη για να αναπτυχθεί και να αναλάβει τον έλεγχο του Ν. Λιβάνου.
       Η ΥΠΕΞ των ΗΠΑ δηλώνει ότι η βία στη Μ. Ανατολή θα συνεχισθεί , για αρκετό χρόνο ακόμα και μετά την υιοθέτηση ενός ψηφίσματος του ΣΑ των Η.Ε που θα στοχεύει στον τερματισμό της σύγκρουσης.
       Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, σε μια συνέντευξη του σε γερμανική εφημερίδα, υποδεικνύει στους ευρωπαϊκούς ηγέτες να σταματήσουν να κάνουν κήρυγμα εναντίον του για πρόκληση αθώων θυμάτων πολέμου.
 
7 Αυγούστου 2006
       Η κυβέρνηση του Λιβάνου ανακοινώνει ότι θα αναπτύξει δύναμη 15.000 στρατιωτών στο νότο όταν τα ισραηλινά στρατεύματα αρχίσουν να αποχωρούν από την περιοχή.
        Οι ισραηλινές επιθέσεις εναντίον χωριών στο νότιο και ανατολικό Λίβανο έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο 60 περίπου αμάχων σε διάστημα 24 ωρών.
       Η ψηφοφορία στο ΣΑ των Η.Ε του ψηφίσματος για τερματισμό της σύγκρουσης καθυστερεί.
       Ο ισραηλινός στρατός ανακοινώνει το θάνατο 3 στρατιωτών του στις μάχες στο Ν. Λίβανο και η  Hezbollah εκτοξεύει μεγάλο αριθμό ρουκετών εναντίον περιοχών του Β. Ισραήλ.
       Ο Πρωθυπουργός του Λιβάνου απαιτεί "γρήγορη και αποφασιστική εκεχειρία" και κάνει έκκληση για άμεση απόσυρση των ισραηλινών στρατευμάτων από το νότιο Λίβανο.
       Ο υπουργός υγείας του Λιβάνου δηλώνει ότι η ισραηλινή επιθετικότητα μέχρι στιγμής έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο 925 ανθρώπων, ως επί το πλείστον αμάχων, και 75 αγνοουμένων. Από την ισραηλινή πλευρά έχουν σκοτωθεί 97 άνθρωποι.
 
8 Αυγούστου 2006
       Ο Αραβικός Σύνδεσμος κατηγορεί τα Η.Ε, ότι δεν κάνουν τίποτα για την
επίλυση της κρίσης δηλώνοντας ότι, "η σύγκρουση θα σπείρει τους σπόρους της έχθρας και του εξτρεμισμού σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή".
       Τουλάχιστον 19 άνθρωποι σκοτώνονται κατά τη διάρκεια των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών,  13 εκ των οποίων κατά τις επιδρομές εναντίον της πόλης Ghaziyeh, κοντά σε Sidon.
       Τέσσερις ισραηλινοί στρατιώτες σκοτώνονται από τους μαχητές της Hezbollah και η οργάνωση συνεχίζει να βάλλει πυραύλους εναντίον περιοχών του Β. Ισραήλ.
       Ο ισραηλινός Στρατός ανακοινώνει ότι οι δυνάμεις του έχουν εισχωρήσει σε βάθος 8 χλμ εντός του Λιβάνου.
9 Αυγούστου 2006
       Οι συγκρούσεις συνεχίζονται στο Ν. Λίβανο, με τον ισραηλινό στρατό να ανακοινώνει ότι 15 στρατιώτες του σκοτώθηκαν σε διάφορες μάχες με τους μαχητές τηςHezbollah.
         Τα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη συνεχίζουν να πλήττουν στόχους σε όλο το Λίβανο και ο ισραηλινός Στρατός ανακοινώνει την διεύρυνση των χερσαίων επιχειρήσεων στο Ν. Λίβανο με σκοπό την κατάληψη περιοχής 20 χλμ εντός του λιβανικού εδάφους.
       Η Hezbollah ανακοινώνει ότι απορρίπτει το προτεινόμενο ψήφισμα των Η.Ε για τερματισμό των εχθροπραξιών, αλλά υποστηρίζει την πρόταση της Κυβέρνησης του Λιβάνου για αποστολή δυνάμεων του λιβανικού Στρατού στις νότιες περιοχές της χώρας.
 
 
10 Αυγούστου 2006
       Ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη βάλλουν εναντίον του ιστορικού φάρου της δυτικής Βηρυτού και η Hezbollah προειδοποιεί ότι οι πύραυλοι της θα πλήξουν το Tel Aviv σε περίπτωση που θα κτυπηθεί το κέντρο της Βηρυτού.
       Οχήματα και οι δρόμοι πλήττονται στην κοιλάδα Bekaa και φυλλάδια που ρίχνουν ισραηλινά αεροσκάφη στο Βορρά προειδοποιούν ότι θα προσβληθεί κάθε φορτηγό που κινείται στον παράκτιο δρόμο που οδηγεί στην Συρία.
       Δύο άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού παιδιού, σκοτώνονται από πύραυλο της  Hezbollah που πλήτει ένα σπίτι στο ισραηλινό-αραβικό χωριό Deir Al-Assad.
       Τα ισραηλινά στρατεύματα αντιμετωπίζουν ισχυρή αντίσταση καθώς παίρνουν τον έλεγχο της στρατηγικά σημαντικής χριστιανικής πόλης Marjayoun.
       Ο συντονιστής των ΗΕ για την ανθρωπιστική ανακούφιση, επικρίνει και τις δύο πλευρές για τη μη παύση των εχθροπραξιών για ικανό χρονικό διάστημα ώστε να καταστεί δυνατόν η ανθρωπιστική βοήθεια να φθάσει στους 120.000 πολίτες που υποφέρουν στο νότιο Λίβανο.
 
11 Αυγούστου 2006
       Το Ισραήλ απορρίπτει ανακωχή 72 ωρών που προτείνεται από τη Ρωσία και βομβαρδίζει προάστια της νότιας Βηρυτού και περιοχές του N. Λιβάνου.
       Τμήμα των Η.Ε αποστέλλεται ως συνοδεία για να απομακρύνει περίπου 350 Λιβανέζους στρατιώτες που κρατούνται στο στρατόπεδο τους από ισραηλινούς στρατιώτες στην περιοχή του Marjayoun.
       Τουλάχιστον 26 άνθρωποι σκοτώνονται από τις ισραηλινές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων 11 ανθρώπων σε μια γέφυρα στο βόρειο τμήμα της χώρας και των 7 που σκοτώνονται όταν ρουκέτες πλήττουν φάλαγγα αυτοκινήτων που εγκατέλειπε το νότο.
       Η Hezbollah συνεχίζει να εκτοξεύει ρουκέτες εναντίον της Haifa με αποτέλεσμα τον τραυματισμό αρκετών πολιτών, ενώ τα ισραηλινά αεροπλάνα ρίχνουν φυλλάδια με προπαγανδιστικό υλικό εναντίον της Hezbollah στα νότια προάστια της Βηρυτού.
 
12 Αυγούστου 2006
       Το ΣΑ των ΗΕ εγκρίνει ομόφωνα το 1701 ψήφισμά του για κατάπαυση του πυρός, τερματισμό των εχθροπραξιών, ανάπτυξη Διεθνούς Ειρηνευτικής Δύναμης και του Λιβανικού Στρατού στο Ν. Λίβανο με παράλληλη αποχώρηση των Ισραηλινών.
       Η Hezbollah δηλώνει ότι θα τηρήσει την κατάπαυση του πυρός και το Ισραήλ σχεδιάζει τον τερματισμό των επιθετικών μόνο επιχειρήσεων την 14 Αυγ. 06.
       Οι ισραηλινές δυνάμεις προωθούνται βαθύτερα στο  Ν. Λίβανο και μερικά τμήματα τους φθάνουν στο Litani ποταμό σε περιοχές όπου αυτός απέχει περί τα 8 χλμ από τα σύνορα μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου. Η ισραηλινή ΠΑ "καταφέρνει" και πάλι να σκοτώσει 26 αμάχους, 7 εκ των οποίων πρόσφυγες οι οποίοι προσπαθούσαν απεγνωσμένα να απομακρυνθούν με τα οχήματα του από τον Ν. Λίβανο.
       Η Hezbollah συνεχίζει να εκτοξεύει πάνω από 50 πυραύλους στο βόρειο Ισραήλ εναντίον των  ισραηλινών δυνάμεων σκοτώνοντας τουλάχιστον επτά στρατιώτες και τραυματίζοντας 70. 

13 Αυγούστου 2006
       Τα κοινοβούλια του Λιβάνου  και του Ισραήλ αποδέχονται το 1701 ψήφισμα του ΣΑ των ΗΕ και οι  πρωθυπουργοί των δύο χωρών συμφωνούν ο τερματισμός των εχθροπραξιών να τεθεί σε εφαρμογή την 14 08.00 Αυγ. 06.
       Συνεχίζονται οι σφοδρές συμπλοκές στο Ν. Λίβανο και οι αεροπορικές επιδρομές στην περιοχή των επιχειρήσεων, στην κοιλάδα Bekaa και στα νότια προάστια της Βηρυτού, όπου "ισοπεδώνονται" 11 πολυκατοικίες και  σκοτώνονται συνολικά  17 άμαχοι. Από την ισραηλινή πλευρά κατά τις συμπλοκές  σκοτώνονται 4 στρατιώτες.
       Το Ισραήλ ζητάει από την αμερικανική κυβέρνηση την επιτάχυνση της παράδοσης των κατά προσωπικού πυραύλων διασποράς για χρήση εναντίον θέσεων της Hezbollah.
       Οι μαχητές της Hezbollah καταρρίπτουν ισραηλινό ελικόπτερο. 
14 Αυγούστου 2006
       Σφοδρές συμπλοκές και φονικές ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές,
με χρήση χιλιάδων απαγορευμένων βομβών διασποράς,  λαμβάνουν χώρα μέχρι και την τελευταία στιγμή κατά την οποία η εκεχειρία επιτέλους τίθεται σε ισχύ (14 08.00 Αυγ 06) και σεβαστή και από τις δύο πλευρές γεγονός το οποίο ενθαρρύνει χιλιάδες ξεριζωμένους αμάχους να πάρουν το δρόμο της επιστροφής μέσω των πλήρως κατεστραμμένων οδών και γεφυρών για να αναζητήσουν τα υπάρχοντα τους μέσα στα συντρίμμια που προξένησε η ισραηλινή λαίλαπα στα χωριά και τις πόλεις τους.
       Το Ισραήλ δηλώνει ότι θα συνεχίσει τον αποκλεισμό του Λιβάνου έως ότου "να εγκατασταθεί ένας μηχανισμός έλέγχου διακίνησης εξοπλισμών προς την  Hezbollah".
 
15 Αυγούστου 2006
       Ο Πρόεδρος της Συρίας, σε ομιλία του κατά την Σύνοδο Δημοσιογράφων στη Δαμασκό, δηλώνει ότι: "η αντίσταση ενάντια στο Ισραήλ είναι απαραίτητη γιατί ο κόσμος δεν θα λάβει υπόψη του τα αραβικά συμφέροντα εκτός αν είμαστε ισχυροί". Εγκωμιάζει τους μαχητές της Hezbollah για την πάλη αντίστασή τους και δηλώνει ότι οι ενέργειές τους θα κάνουν το Ισραήλ να σκεφτεί δύο φορές πριν συνεχίσει την "τρομοκρατική του πολιτική" στην περιοχή. Αναφερόμενος στις αντί συριακές πολιτικές δυνάμεις του Λιβάνου τις κατηγορεί ότι "συνεργάσθηκαν" με το Ισραήλ κατά την διάρκεια του πολέμου προκαλώντας την σκληρή και άμεση αντίδραση τους.
       Το Ισραήλ προειδοποιεί τους αμάχους να μην επιστέψουν στα σπίτια τους στο νότο έως ότου αναπτυχθεί πλήρως ο στρατός του Λιβάνου και η Διεθνής Ειρηνευτική Δύναμη στην περιοχή χωρίς ωστόσο η προτροπή αυτή να γίνεται σεβαστή, καθώς  χιλιάδες εκτοπισμένοι άνθρωποι με κάθε μέσο κατευθύνονται προς τις οικίες των.
       Οι ισραηλινές δυνάμεις αρχίζουν την αποχώρηση τους  κινούμενες πίσω από την πόλη Marjayoun και τις άλλες καταληφθείσες  περιοχές του Ν. Λιβάνου. Η πλήρης αποχώρηση εκτιμάται να ολοκληρωθεί σε δύο εβδομάδες.
       Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ αντιμετωπίζει την αυξανόμενη κριτική για το χειρισμό της κρίσης καθώς η αντιπολίτευση τον κατηγορεί για  όλες τις ενέργειες του από την έναρξή της έως και κατά την κατάπαυση του πυρός. 

16 Αυγούστου 2006
       Η Κυβέρνηση του Λιβάνου, η οποία στη σύνθεσή της έχει και δύο υπουργούς από την Hezbollah, εγκρίνει ομόφωνα την ανάπτυξη 15000 στρατιωτών στα πλαίσια της εφαρμογής του 1701 ψηφίσματος του ΣΑ των ΗΕ.
       Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου, σε τηλεοπτικό του μήνυμα, επαινεί τους μαχητές της Hezbollah για την επιτυχία που είχαν στο πεδίο της μάχης αλλά επισημαίνει, πως από την στιγμή που θα αναπτυχθεί ο στρατός του Λίβανου δεν θα υπάρξουν άλλες ένοπλες ομάδες, εκτός του τακτικού στρατού σε ολόκληρη την επικράτεια.
       Πραγματοποιείται στη Βηρυτό συνάντηση του πρωθυπουργού του Λιβάνου με τους ΥΠΕΞ της Γαλλίας, Τουρκίας, Πακιστάν και Μαλαισίας.  Κατά την διάρκεια της συνάντησης οι συζητήσεις αφορούσαν στην συγκρότηση και την ανάπτυξη της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης στο Ν. Λίβανο. Ο Γάλλος ΥΠΕΞ δηλώνει ότι η χώρα του είναι διατιθεμένη να ηγηθεί της Δύναμης υπό τον όρο ότι αυτή θα έχει σαφή αποστολή και ότι και άλλες χώρες είναι πρόθυμες να συμβάλουν με στρατεύματα.
       Η Τουρκία, η Ινδονησία και η Μαλαισία συμφώνησαν να συνεισφέρουν επίσης στρατεύματα, ενώ η Μ. Βρετανία δηλώνει αδυναμία συμμετοχής.
       Οι εκτοπισμένοι άμαχοι αρχίζουν να επιστρέφουν στα σπίτια τους και  Hezbollah δηλώνει ότι θα βοηθήσει στην ανοικοδόμηση των πλήρως κατεστραμμένων περιοχών του Ν. Λιβάνου και της Βηρυτού.
17 Αυγούστου 2006
       Συνεχίζεται η τήρηση της εκεχερείας  μεταξύ της οργάνωσης Hezbollah
και των ισραηλινών ΕΔ, παρά τις μικρό συμπλοκές οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ισραηλινού στρατιώτη και ενός Λιβανέζου πολίτη στο χωριό Tair Harfa, δίνοντας την ευκαιρία σε 200.000 περίπου πρόσφυγες να επιστρέψουν στις κατεστραμμένες πόλεις και χωριά, παρόλο που οι ισραηλινοί τους προειδοποιούν με φυλλάδια, πως δεν θα είναι ασφαλείς αν πρώτα δεν αναπτυχθεί η διεθνής ειρηνευτική δύναμη.
       Ο λιβανικός στρατός αρχίζει την σταδιακή ανάπτυξη μονάδων του στο Ν. Λίβανο, μετά από 30 χρόνια απουσίας,  στα πλαίσια της εφαρμογής του 1701 ψηφίσματος του ΣΑ των ΗΕ.
       Η διαδικασία σταδιακής αποχώρησης των ισραηλινών δυνάμεων και η μεταβίβαση της ευθύνης περιοχών του Ν. Λιβάνου στη UNIFIL ευρίσκεται σε εξέλιξη και παραδίδεται η πόλη Marjaayoun και αρκετές περιοχές γύρω από την πόλη Bint Jbail αν και η πόλη παραμένει ακόμη υπό τον έλεγχο των ισραηλινών.
       Tο ισραηλινό ΠΝ συνεχίζει τον ναυτικό αποκλεισμό, ενώ το αεροδρόμιο της Βηρυτού ανοίγει για πρώτη φορά για πολιτικά αεροσκάφη.  
       Ο ΓΓ της Hezbollah Σεΐχης Hassan Nasrallah σε τηλεοπτικό διάγγελμα του δηλώνει ότι θα βοηθήσει τους πληγέντες πρόσφυγες με όλες του τις δυνάμεις για την όσο δυνατόν γρήγορη ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων κατοικιών των, οι οποίες υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 15.000, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην αύξηση της δημοτικότητας του και της αγάπης του κόσμου στο πρόσωπο του καθόσον μέχρι στιγμής κανείς άλλος δεν προσφέρθηκε να τους βοηθήσει σε αυτόν τον τομέα. Σε όλες τις κατεστραμμένες περιοχές συνεργεία από άνδρες της οργάνωσης καταγράφουν τις ζημιές και καθαρίζουν τους δρόμους από τα ερείπια.
Διάφορες κυβερνήσεις και ιδίως της μεγάλης Βρετανίας επιζητούν τρόπους να παρακαμφθούν τυχόν εντάλματα για τους εικονιζόμενους αρνητικούς πρωταγωνιστές…
 
                                                                                                        
Του Υπτγου ε.α. Σκούρα Ματθαίου                                                                             
     Master of Strategic Studies
Τέως ΑΚΑΜ Δαμασκού – Βηρυτού

“Γιατί δε νίκησε το Ισραήλ” – London Review of Books

Posted on 5 Δεκεμβρίου, 2012 1:17 πμ από
21

[Μετάφραση]
O maskarat και η koula μετέφρασαν το ‘Why Israel Didn’t Win‘ (Γιατί δε νίκησε το Ισραήλ) που δημοσιεύθηκε στις 24/11/2012 στη διαδικτυακή έκδοση του London Review of Books (LRB)
Στο πρωτότυπο κείμενο προστέθηκαν εικόνες και χρήσιμες παραπομπές (στα ενεργά λινκ απλά αφήστε τον κέρσορα πάνω από τη λέξη χωρίς να κλικάρετε και θα εμφανιστεί ένα παραθυράκι με κείμενο).
——

Γιατί δε νίκησε το Ισραήλ (London Review of Books, 24/11/2012)

Του  Adam Shatz*
Λευκό χρώμα: ΙσραήλΚίτρινο χρώμα: Δυτική Όχθη, Λωρίδα της Γάζας και Υψίπεδα Γκολάν. Πηγή:http://en.wikipedia.org/wiki/Israeli%E2%80%93Palestinian_conflict
Λευκό χρώμα: Ισραήλ
Κίτρινο χρώμα: Δυτική Όχθη, Λωρίδα της Γάζας και Υψίπεδα Γκολάν. Πηγή:
http://en.wikipedia.org/wiki/Israeli%E2%80%93Palestinian_conflict
Η κατάπαυση πυρός που συμφωνήθηκε στο Κάιρο μεταξύ του Ισραήλ και της Hamas μετά από οχτώ ημέρες μαχών, είναι απλώς μια παύση στη διαμάχη μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης. Υπόσχεται να διευκολύνει τη μετακίνηση σε όλα τα συνοριακά περάσματα με τη Λωρίδα της Γάζας, αλλά δε θα άρει τον αποκλεισμό. Απαιτεί από το Ισραήλ να λήξει τις επιθέσεις του στη Λωρίδα και από τους Παλαιστίνιους μαχητές το σταμάτημα των εκτοξεύσεων ρουκετών προς το νότιο Ισραήλ, αλλά αφήνει τη Γάζα πιο δύστυχη από ποτέ: σύμφωνα με μια πρόσφατη αναφορά του ΟΗΕ, η Λωρίδα θα είναι “μη κατοικήσιμη” μέχρι το 2020. Και αυτό όσον αφορά μόνο στη Γάζα. Πόσο εύκολα αναγκάζεται κανείς να ξεχνά ότι η Γάζα αποτελεί μόνο ένα μέρος – ένα πολύ κακοποιημένο μέρος – από το “μελλοντικό Παλαιστινιακό κράτος“, το οποίο κάποτε φάνταζε αναπόφευκτο (στμ: να δημιουργηθεί) και που πλέον μοιάζει να υπάρχει κυρίως στα “νανουρίσματα” (στμ: lullaby = τραγούδι για κοιμηθεί/να ησυχάσει ένα παιδί) των Δυτικών ειρηνευτικών διαμεσολαβητών. Κανένα από τα βασικά θέματα της διαμάχης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης – η Κατοχή, τα σύνορα, τα δικαιώματα στα ύδατα, ο επαναπατρισμός και η αποζημίωση των προσφύγων – δεν αντιμετωπίζονται από αυτή τη συμφωνία.
328px-UN_Partition_Plan_For_Palestine_1947.svg
UN Partition Plan                         For Palestine 1947
πηγή:
http://en.wikipedia.org/wiki/Israeli-occupied_territories
Οι μάχες θα ξεσπάσουν πάλι, επειδή η Χαμάς θα βρεθεί υπό συνεχή πίεση από τα μέλη της και από άλλες ένοπλες ομάδες και επειδή το Ισραήλ  ποτέ δε χρειάστηκε πολλά προσχήματα για να πάει σε πόλεμο.
Το 1982, έσπασε την εκεχειρία του με την PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης) του Arafat και εισέβαλε στον Λίβανο, επικαλούμενο την απόπειρα δολοφονίας του πρεσβευτή του στο Λονδίνο, μολονότι η επίθεση ήταν έργο του ορκισμένου εχθρού του Αραφάτ, του Ιρακινού πράκτορα Abu Nidal.
Το 1996, σε μια εποχή σχετικής ηρεμίας, δολοφόνησε τον κατασκευαστή βομβών της Χαμάς Yahya Ayyash “ο Μηχανικός”, οδηγώντας τη Χαμάς σε αντίποινα μέσω κύματος επιθέσεων αυτοκτονίας σε Ισραηλινές πόλεις.
Όταν, ένα χρόνο αργότερα, η Χαμάς πρότεινε μια τριαντάχρονη hudna, ή ανακωχή, ο Binyamin Netanyahu έστειλε μια ομάδα πρακτόρων της Mossad για να δηλητηριάσουν τον ηγέτη της Χαμάς Khaled Meshaal στο Amman· υπό την πίεση της Ιορδανίας και των ΗΠΑ, το Ισραήλ αναγκάστηκε να παράσχει το αντίδοτο και πλέον ο Meshaal είναι επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Χαμάς – και ένας σύμμαχος του νέου προέδρου της Αιγύπτου Mohamed Morsi.
Η Επιχείρηση Pillar of Defense (στμ: Πυλώνας Άμυνας), ο τελευταίος πόλεμος του Ισραήλ, ξεκίνησε τη στιγμή ακριβώς που η Χαμάς συνέθετε μια συμφωνία για μακροχρόνια κατάπαυση του πυρός. Ο στρατιωτικός διοικητής της, Ahmed al-Jabari, δολοφονήθηκε ώρες μόλις αφού είχε επανεξετάσει το προσχέδιο της πρότασης. Ο Netanyahu και ο Υπουργός Αμύνης του, ο Ehud Barak, θα μπορούσαν να έχουν μια κατάπαυση του πυρός – και πιθανότατα με ευνοϊκότερους όρους – χωρίς τους θανάτους περισσότερων από 160 Παλαιστινίων και πέντε Ισραηλινών, αλλά τότε θα είχαν χάσει μια ευκαιρία να δοκιμάσουν την νέα τους αντιπυραυλική ασπίδα, Iron Dome (στμ: Σιδερένιος Θόλος), η απόδοση της οποίας αποτέλεσε την κύρια επιτυχία του Ισραήλ στον πόλεμο.
Χάρτης (πράσινο χρώμα) της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας (2007)πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/File:West_Bank_%26_Gaza_Map_2007_%28Settlements%29.png
Χάρτης (πράσινο χρώμα) της Δυτικής Όχθης               και της Λωρίδας της Γάζας (2007)
πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/File:West_Bank_%26_Gaza_Map_2007_%28Settlements%29.png
Θα είχαν χάσει, επίσης, την ευκαιρία να υπενθυμίσουν στο λαό της Γάζας την αδυναμία τους απέναντι στην στρατιωτική δύναμη του Ισραήλ. Η καταστροφή στη Γάζα ήταν μικρότερης έκτασης από αυτήν κατά την Επιχείρηση Cast Lead (στμ: Χυτός Μόλυβδος) (2008-2009), αλλά και σε αυτήν την περίπτωση, όπως το έθεσε ο Gilad Sharon, γιος του Ariel, στην Jerusalem Post, ο στόχος ήταν να ακουστεί “μια κραυγή σαν αυτή του Ταρζάν ώστε όλη η ζούγκλα να μάθει με ξεκάθαρους όρους ποιος νίκησε και ποιος ηττήθηκε”.
Η νίκη σε έναν πόλεμο, όμως, δε μετράται μονάχα με τον αριθμό των νεκρών. Και η “ζούγκλα” – η λέξη που χρησιμοποιούν οι Ισραηλινοί όχι μόνο για τους Παλαιστίνιους, αλλά και για το σύνολο των Αράβων – μπορεί να είναι αυτή που θα γελάσει τελευταία. Όχι μόνο η Χαμάς πάλεψε καλύτερα από ότι στον προηγούμενο πόλεμο, αλλά απέτρεψε μια Ισραηλινή χερσαία επίθεση, κέρδισε σιωπηρή αναγνώριση από τις ΗΠΑ ως νόμιμος παράγοντας (το οποίο βοήθησε στην κατάληξη των συνομιλιών στο Κάιρο) και πέτυχε συγκεκριμένα κέρδη, προπαντός ένα τέλος στις στοχευμένες δολοφονίες και τη χαλάρωση των περιορισμών στη διακίνηση προσώπων και στη μεταφορά αγαθών στα σύνορα/περάσματα.
Στο Κάιρο δε συζητήθηκαν καν ούτε οι Quartet Principles, που απαιτούσαν από τη Χαμάς να αποκηρύξει τη βία, να αναγνωρίσει το Ισραήλ και να τηρήσει προηγούμενες συμφωνίες μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής: μια συμβολική νίκη για τη Χαμάς, αλλά όχι και μικρή νίκη. Και οι Παλαιστίνιοι δεν είναι οι μόνοι Άραβες που θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι βγήκαν κερδισμένοι στο Κάιρο. Σε διπλωματικούς όρους, η λήξη των εχθροπραξιών υπό Αιγυπτιακή διαμεσολάβηση σηματοδότησε την αυγή μια νέας Αιγύπτου, πρόθυμης να διεκδικήσει το ρόλο που έχασε όταν ο Sadat υπέγραψε μια χωριστή συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ.
Η Λωρίδα της Γάζαςπηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Gaza_Strip_el.svg
Η Λωρίδα της Γάζας
πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Gaza_Strip_el.svg
Την πρώτη ημέρα του πολέμου ο Morsi προειδοποίησε το Ισραήλ ότι “Η Αίγυπτος είναι διαφορετική από ότι ήταν χθες. Τους διαβεβαιώνουμε ότι το τίμημα για (τη) συνεχιζόμενη επιθετικότητα θα είναι υψηλό”. Και το τόνισε αυτό στέλνοντας την επόμενη μέρα στη Γάζα τον πρωθυπουργό του, Hesham Kandil. Αν και απείχε από την εμπρηστική ρητορική, ο Morsi κατέστησε σαφές ότι το Ισραήλ δε θα μπορούσε να βασίζεται σε Αιγυπτιακή υποστήριξη για την επίθεσή του στη Γάζα, όπως συνέβη όταν στην εξουσία ήταν ο Mubarak και ότι μόνος υπεύθυνος σε περίπτωση διατάραξης της συνθήκης ειρήνης θα ήταν το ίδιο το Ισραήλ. Άλλωστε, έχει να λογοδοτήσει στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, τη μητρική οργάνωση της Χαμάς και στον Αιγυπτιακό λαό, που είναι υπερβολικά εχθρικός προς το Ισραήλ.
Η διακυβέρνηση Ομπάμα, πρόθυμη να διατηρήσει τις σχέσεις της με την Αίγυπτο, έλαβε το μήνυμα και το ίδιο απ’ ότι φαίνεται συνέβη και με το Ισραήλ. Ο Morsi απέδειξε ότι θα μπορούσε να διαπραγματευθεί με το Ισραήλ χωρίς να ‘ξεπουλήσει την αντίσταση’ σύμφωνα με τα λόγια του Meshaal. Διεθνώς, ήταν η καλύτερή του ώρα, αν και οι Αιγύπτιοι ίσως να τη θυμούνται σαν το προοίμιο της κίνησής του μια μέρα μετά την κατάπαυση του πυρός, να προσδώσει στον εαυτό του εκτεταμένες εκτελεστικές αρμοδιότητες που τον τοποθετούν υπεράνω κάθε νόμου.
Το ότι ο Νετανιάχου σταμάτησε ελάχιστα πριν από χερσαίες πολεμικές επιχειρήσεις και υποχώρησε σε βασικές απαιτήσεις στις συνομιλίες του Καΐρου, είναι μια ένδειξη όχι μόνο του αυξανόμενου κύρους της Αιγύπτου, αλλά και της αποδυναμωμένης θέσης του Ισραήλ. Οι σχέσεις του με την Τουρκία, που ήταν κάποτε ο κοντινότερος σύμμαχός του στην περιοχή και ο πυλώνας του “δόγματος της περιφέρειας” που είχε το Ισραήλ (μια στρατηγική βασισμένη σε συμμαχίες με μη-αραβικά κράτη), επιδεινώθηκαν με την άνοδο του Ερντογάν και του κόμματός του (AKP – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης). Η μοναρχία της Ιορδανίας, η δεύτερη αραβική κυβέρνηση που υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ, αντιμετωπίζει αυξανόμενες ριζοσπαστικές διαμαρτυρίες. Καίτοι το Ισραήλ μπορεί να καλοδεχτεί την πτώση του Assad, ένος συμμάχου της Hizbullah και του Ιράν, ανησυχεί ότι μια κυβέρνηση στη μετά-Assad εποχή, κυριαρχούμενη από τον συριακό κλάδο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (Muslim Brothers), μπορεί να είναι το ίδιο εχθρική στην κατοχική δύναμη στην περιοχή Golan (Υψίπεδα του Γκολάν): οι περιστασιακές εκτοξεύσεις ρουκετών από το εσωτερικό της Συρίας τις τελευταίες ημέρες ήταν μια υπενθύμιση για το Ισραήλ, του πόσο ήρεμα ήταν αυτά τα σύνορα, υπό την εξουσία της οικογένειας Assad.
Golan_Heights_MapΟι Ισραηλινοί ηγέτες μοιρολογούσαν για χρόνια ότι η δική τους ήταν η μόνη δημοκρατία στην περιοχή. Αυτό που αποκάλυψε η αυτή η εποχή εξεγέρσεων είναι ότι το Ισραήλ είχε κάνει μια πολύ μεγάλη επένδυση στον Αραβικό απολυταρχισμό. Το ξήλωμα του παλαιού Αραβικού συστήματος, όταν το Ισραήλ μπορούσε να ποντάρει στην αθόρυβη συνενοχή των σημαντικών προσώπων (Αράβων) που ικανοποιούσαν τους υπηκόους τους με επιδεικτικές καταγγελίες των Ισραηλινών παραπτωμάτων αλλά έκαναν ελάχιστα για να τα σταματήσουν, είναι οδυνηρό για το Ισραήλ, αφήνοντάς το έτσι να νιώθει πιο μοναχικά από ποτέ. Είναι αυτή η οξεία αίσθηση αδυναμίας, ακόμη παραπάνω και από την επιθυμία του Νετανιάχου να ενισχύσει τα πολεμικά του διαπιστευτήρια πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου, που οδήγησε το Ισραήλ σε πόλεμο.
Εντωμεταξύ, η Χαμάς, ξεχώρισε από τις ίδιες περιφερειακές αλλαγές, ειδικά τον θρίαμβο των Ισλαμικών κινημάτων στην Τυνησία και την Αίγυπτο: η Χαμάς, όχι το Ισραήλ, ομαλοποιήθηκε από τις Αραβικές εξεγέρσεις. Μετά την υπόθεση με τον στολίσκο (flotilla), ανέπτυξε μια στενή σχέση με την Τουρκία, η οποία είναι πρόθυμη να χρησιμοποιήσει το Παλαιστινιακό ζήτημα για να προβάλει την επιρροή της στον Αραβικό κόσμο. Επίσης, πήρε το ρίσκο να απομακρυνθεί από τους προστάτες της στη Συρία: νωρίτερα φέτος, ο Khaled Meshaal έφυγε από τη Δαμασκό για να πάει στη Ντόχα, ενώ ο “δεύτερος τη τάξει”, ο Mousa Abu Marzook, εγκαταστάθηκε στο Κάιρο. Από τότε, η Χαμάς έχει ποντάρει στην παρτίδα με τη Συριακή εξέγερση, αποστασιοποιήθηκε από το Ιράν και βρήκε νέες πηγές οικονομικής και πολιτικής στήριξης στο Κατάρ, την Αίγυπτο και την Τυνησία. Έχει παρακάμψει τις δυσκολίες του αποκλεισμού,  μετατρέποντας τις σήραγγες σε μια προσοδοφόρα πηγή εσόδων και εργάστηκε, με ακανόνιστη επιτυχία, για να επιβάλλει πειθαρχία στην Ισλαμική Jihad (Τζιχάντ) και άλλες ένοπλες ομάδες στη Λωρίδα. Το αποτέλεσμα καλλιεργεί το περιφερειακό κύρος και μια διαδοχή επισκέψεων από άτομα υψηλού προφίλ, συμπεριλαμβανομένου του εμίρη του Κατάρ, Σεΐχη Hamad bin Khalifa al-Thani, ο οποίος έφτασε στη Γάζα 3 εβδομάδες πριν τον πόλεμο και υποσχέθηκε 400 εκατ. δολλάρια για την κατασκευή κατοικιών και την επισκευή δρόμων. Ο εμίρης δεν έκανε παρόμοιο ταξίδι στη Ραμάλα.
Η αυξανόμενη επιρροή της Χαμάς δεν έχει περάσει απαρατήρητη από το Τελ-Αβίβ: η μείωση του μεγέθους της Χαμάς ήταν σίγουρα ένας από τους πολεμικούς στόχους του. Αν το Ισραήλ αληθινά ενδιαφερόταν να επιτύχει έναν ειρηνικό διακανονισμό επί τη βάσει των συνόρων του 1967 – παραμέτρους που η Χαμάς έχει αποδεχθεί – θα μπορούσε να είχε προσπαθήσει να ενισχύσει τον Αμπάς, δίνοντας τέλος στην εποικιστική δραστηριότητα και υποστηρίζοντας ή, έστω, μη αντιτιθέμενο στην προσφορά του για θέση της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ, ως μη-μέλος παρατηρητής. Αντίθετα, (το Ισραήλ) κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να σαμποτάρει τη (μέσω ΟΗΕ) πρωτοβουλία του (με την ισχυρή σύμπραξη της διακυβέρνησης Ομπάμα, απειλώντας να χτίσει περισσότερους οικισμούς, αν εκείνος επιμείνει: τέτοιες είναι, προς ευχαρίστηση της Χαμάς να επισημαίνει, οι ανταμοιβές για μη-βίαιη Παλαιστινιακή αντίσταση. Η Επιχείρηση Pillar of Defence (Πυλώνας Άμυνας) θα υπονομεύσει περαιτέρω την ήδη εύθραυστη θέση του Αμπάς στη Δυτική Όχθη, όπου η υποστήριξη στη Χαμάς δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη.
Μόλις που είχε τεθεί σε ισχύ η κατάπαυση του πυρός, το Ισραήλ έκανε επιδρομή στη Δυτική Όχθη για να παγιδεύσει πάνω από 50 υποστηρικτές της Χαμάς, ενώ ο Νετανιάχου προειδοποιούσε ότι το Ισραήλ “ίσως αναγκαστεί να δρομολογήσει”  μια “πολύ σκληρότερη στρατιωτική επιχείρηση”. (Ο Avigdor Lieberman, ο υπουργός εξωτερικών του Νετανιάχου, φέρεται να πίεσε για χερσαίες πολεμικές επιχειρήσεις). Εξάλλου, το Ισραήλ έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Αυτό λένε οι Ισραηλινοί και το Ισραηλινό λόμπυ, μαζί με αρεκτούς άλλους στο Δυτικό Τύπο, συμπεριλαμβανομένων και των New York Times. Σε ένα κύριο άρθρο τους, με τίτλο “η μη νομιμότητα της Χαμάς” – μια περίεργη φράση, εφ’ όσον η Χαμάς κατέλαβε την εξουσία στη Γάζα μόνο αφού κέρδισε την πλειοψηφία στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006 – οι Times κατηγόρησαν τη Χαμάς ότι επιτέθηκε στο Ισραήλ επειδή “είναι εμποτισμένη με μίσος για το Ισραήλ”.
Σκίτσο του Carlos Latuff. Η δήλωση του Υπουργού Εσωτερικών του Ισραήλ στη Haaretz στις 18 Νεμβρίου ήταν: "Στείλτε τη Γάζα πίσω στον Μεσαίωνα"
Σκίτσο του Carlos Latuff. Η δήλωση του Υπουργού Εσωτερικών του Ισραήλ στη Haaretz στις 18 Νεμβρίου ήταν: “Στείλτε τη Γάζα πίσω στον Μεσαίωνα”
Οι Times δεν ανέφεραν ότι το μίσος της Χαμάς ίσως να ανατροφοδοτείται από έναν τιμωρητικό οικονομικό αποκλεισμό. Δεν ανέφεραν ότι στο χρονικό διάστημα από την αρχή του έτους έως το ξέσπασμα αυτού του πολέμου, 78 Παλαιστίνιοι στη Γάζα είχαν σκοτωθεί από Ισραηλινά πυρά, έναντι ενός μόνο Ισραηλινού από όλες μαζί τις περιβόητες εκτοξεύσεις ρουκετών της Χαμάς.  Ή ότι – έως ότου ξεκίνησε ο πόλεμος – αυτή ήταν μια σχετικά ειρηνική χρονιά για την ταλαίπωρη Λωρίδα, όπου σχεδόν 3.000 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν από το Ισραήλ από το 2006 έως τώρα, έναντι 47 Ισραηλινών που σκοτώθηκαν από Παλαιστινιακά πυρά.
Αυτοί που επικαλούνται το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπίσει τον εαυτό του δεν προβληματίζονται από αυτή την ανισότητα σε θύματα, επειδή το ανομολόγητο πόρισμα είναι ότι οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν το ίδιο δικαίωμα. Αν τολμήσουν να εξασκήσουν αυτό το μη-δικαίωμα, πρέπει να τους δοθεί ένα μάθημα. “Πρέπει να ισοπεδώσουμε ολόκληρες συνοικίες στη Γάζα”, έγραψε ο Gilad Sharon στην εφημερίδα Jerusalem Post. “Να ισοπεδώσουμε όλη τη Γάζα. Οι Αμερικανοί δε σταμάτησαν με τη Χιροσίμα – οι Ιάπωνες δεν παραδίδονταν αρκετά γρήγορα, οπότε χτύπησαν και το Ναγκασάκι”. Το Ισραήλ δε θα πρέπει να ανησυχεί για αθώους άμαχους στη Γάζα, είπε, επειδή δεν υπάρχουν αθώοι άμαχοι στη Γάζα: “αυτοί εξέλεξαν τη Χαμάς… το επέλεξαν αυτό ελεύθερα και πρέπει να ζήσουν με τις συνέπειες”.
Τέτοια ρητορική θα ήταν σοκαριστική, αν δεν ήταν τόσο οικεία: στο Ισραήλ η ρητορική της ενάρετης θυματοποίησης έχει συγχωνευθεί με την φιλοπόλεμη ρητορική – και τον ρατσισμό – του κατακτητή. Ο υπαινιγμός του Σαρόν περί Ταρζάν είναι απλώς μια παραλλαγή της περιγραφής του Μπάρακ ότι το Ισραήλ σαν έπαυλη στη ζούγκλα· η επίκλησή του για πυρηνικό πόλεμο μας υπενθυμίζει ότι το 2008, ο αναπληρωτής υπουργός άμυνας, ο Matan Vilnai, πρότεινε “ένα μεγαλύτερο ολοκαύτωμα”  αν η Γάζα συνέχιζε να αντιστέκεται.
Αλλά το τίμημα του πολέμου ήταν υψηλότερο για το Ισραήλ από ότι ήταν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης  Cast Lead (Χυτός Μόλυβδος) και ο χώρος του για ελιγμούς πιο περιορισμένος, επειδή ο μόνος πραγματικός σύμμαχος του Εβραϊκού κράτους, η Αμερικανική κυβέρνηση, πρέπει να διατηρήσει καλές σχέσεις με την Αίγυπτο και άλλες δημοκρατικά εκλεγμένες Ισλαμικές κυβερνήσεις. Κατά τις 8 ημέρες της Επιχείρησης Pillar of Defence (Πυλώνας Άμυνας), το Ισραήλ έδωσε μια εντυπωσιακή και θανατηφόρα παράσταση πυροτεχνημάτων, όπως κάνει πάντοτε, φωτίζοντας τον ουρανό της Γάζας και αποστέλλοντας απειλητικά μηνύματα (μέσω tweets) “βγαλμένα από την (τηλεοπτική) σειρά” The Sopranos. Όμως, ο ξεκληρισμός οικογενειών και η καταστροφή κυβερνητικών κτιρίων και αστυνομικών τμημάτων, κάθε άλλο παρά ενθάρρυνση προς τους Παλαιστίνιους να υποταχθούν, απλώς θα οχυρώσει την αντίστασή τους, κάτι που το Ισραήλ θα μπορούσε να έχει μάθει συμβουλευόμενο τις σελίδες της πρόσφατης Εβραϊκής ιστορίας. Οι Παλαιστίνιοι κατανοούν ότι πλέον δεν αντιμετωπίζουν το Ισραήλ μόνοι τους: το Ισραήλ, όχι η Χαμάς, είναι ο παρίας της περιοχής. Ο Αραβικός κόσμος αλλάζει, αλλά το Ισραήλ, όχι. Αντίθετα, έχει υποχωρήσει περαιτέρω πίσω από τον “σιδερένιο τοίχο” του Jabotinsky, εμβαθύνοντας τη λαβή του στις Κατεχόμενες Περιοχές, επιδεικνύοντας ασεβή συμπεριφορά σε μια περιοχή που επιτέλους αποκτά μια γεύση από τη δική της εξουσία, εκρηγνυόμενο μέσα σε βίαιους σπασμούς υψηλής τεχνολογίας, που αποτυγχάνουν να συγκαλύψουν την έλλειψη που έχει σε πολιτική στρατηγική για να δοθεί τέλος στη σύγκρουση. Το Iron Dome ίσως μπορεί να προστατεύσει το Ισραήλ από τις ρουκέτες Qassam (αυτοσχέδιες ρουκέτες), αλλά δε θα το προστατεύσει από το μέλλον.
23 Νοεμβρίου
* O Adam Shatz είναι ανώτερος συντάκτης στο London Review of Books και πρώην εκδότης του περιοδικού The Nation. Έχει εργαστεί στα New York Times Book Review, Lingua Franca και στο The New Yorker. Ο Shatz έχει συνεισφέρει πολλά άρθρα σχετικά με την πολιτική, τη μουσική και τον πολιτισμό στα The Nation, The New York Review of Books, the Village Voice, American Prospect και στους New York Times. [http://www.thenation.com/authors/adam-shatz]

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου