Σκέψεις για την ταινία "Αγρια Συμμορία"

 Το 1969 ο Σαμ Πέκινπα παρουσιάζει την ταινία του. Η «Άγρια Συμμορία». Ένα "αντι-ηρωικό" γουέστερν εμπνευσμένο από τα σπαγγέτι γουέστερν εκείνης της εποχής. Όπου μια συμμορία παρανόμων, ύστερα από μια αποτυχημένη ληστεία, προσπαθεί να ξεφύγει από ένα απόσπασμα κυνηγών επικηρυγμένων, επικεφαλής του οποίου είναι ένα πρώην μέλος της.

Το τέλος, ιδιαίτερα βίαιο σηματοδοτείται μεν από το το τέλος των ληστών "με το όπλο στο χέρι" υπερασπιζόμενοι την παρέα τους για τον υπόλοιπο κόσμο συμμορία τους -κάτι σαν τα παιδιά της κατηφόρας* ή γαλαρίας*- Αλλά αναδεικνύει την αρχή των εξεγερμένων επαναστατών στο Μεξικο.

Γιάννης Χατζηκυριακίδης

Επεξηγήσεις:

* Παιδιά της κατηφόρας - αναγραφή έξω από την θύρας 4 του ΠΑΟΚ ως αποχαιρετισμός-κατευόδειο.

* Παιδια της γαλαρίας από τον μουσικοσυνθέτη Μάνο Χατζιδάκη ο οποίος ανέφερε σε άρθρο του για τα τεκταινόμενα μετά την κατοχή, ( «Τα παιδιά της γαλαρίας» είναι μια φημισμένη ταινία του Καρνέ. Τα δικά μας παιδιά της γαλαρίας είναι κάπως διαφορετικά. Εκείνα της ταινίας υπήρξαν θεατές από ψηλά, από την ποιο φτηνή θέση, «εγκλημάτων» που διαδραματιζόταν στη σκηνή του θεάτρου. Τα δικά μας υπήρξαν και αυτά θεατές από ψηλά κι από την πιο ασήμαντη και φτηνή θέση, εγκλημάτων που διαδραματίζονταν στην ελληνική γη, ανίκανα να ορίζουν και ν’ αλλάζουν τη μοίρα των όσων έγιναν και γίνονται στον τόπο).